Dixon sensacyjnie zdobywa czwarty tytuł

Dixon sensacyjnie zdobywa czwarty tytuł © IndyCar Series

Scott Dixon atakiem z trzeciego miejsca wywalczył czwarte mistrzostwo IndyCar Series, dominując na torze Sonoma Raceway po starcie z 9. pola. Nowozelandczyk wywalczył 100. zwycięstwo dla zespołu Chipa Ganassiego, zrównując się punktami z dotychczasowym liderem klasyfikacji Juanem Pablo Montoyą.

„Wciąż była szansa i na nią liczyłem” – powiedział na mecie Dixon. „Nie wiem, co powiedzieć. W tym roku mieliśmy kilka świetnych wyścigów, ale ten był najlepszy. Byliśmy bardzo daleko [47 punktów za Montoyą]”.

Jeszcze przed wyścigiem czwarty z kolei tytuł wśród producentów zapewnił sobie Chevrolet, pozostając niepokonanym od dołączenia do serii w 2012 roku. W walce o mistrzostwo kierowców liczyło się pięciu kierowców amerykańskiej marki - Juan Pablo Montoya, Scott Dixon, Will Power, Hélio Castroneves i Josef Newgarden, mierząc się ze startującym Hondą Grahamem Rahalem, który przystępował do rywalizacji z 34-punktową stratą do Montoyi.

Przed wyścigiem upamiętniono zmarłego po wypadku w ostatnim wyścigu w Pocono Justina Wilsona. Każdy samochód oraz każdy kierowca wiózł na swoim kasku pamiątkową naklejkę (kaski zostaną wkrótce zlicytowane), w czasie ceremonii startowej zabrzmiał brytyjski hymn, a na okrążeniu formującym na wyświetlaczu pozycji każdego samochodu widniał numer 25.

Z pole position wystartował ubiegłoroczny mistrz serii Will Power. Montoya startował z piątego pola, przed Rahalem. Kolumbijczyk przesunął się na czwarte miejsce, z kolei Amerykanin spadł na dziewiąte. Z tej pozycji zaatakował Dixon, przebijając się w pierwszych zakrętach na piątą lokatę, za Montoyę. Na czele znajdował się Power, przed Josefen Newgardenem i Ryanem Hunter-Reayem.

Dixon jako jeden z pierwszych kierowców zdecydował się na zjazd do boksów na zmianę miękkich "czerwonych" opon na "czarne" po 13 okrążeniach. Na kolejnym kółku zjechali Power i Newgarden, a następnie Montoya. Power wrócił na tor na trzecim miejscu, przed Newgardenem, który stracił kilka sekund, przyblokowany na wyjeździe z boksów przez Simona Pagenauda, Dixonem, Hunter-Reayem i Montoyą. Na czele jechał Marco Andretti, a później Sebastian Saavedra, który wyprzedził go przed swoim zjazdem do boksów.

Pierwsza neutralizacja została ogłoszona na 33. okrążeniu, kiedy z powodu problemów z zablokowanym gazem, Luca Filippi wolno poruszał się po torze. Wykorzystano tę okazję, żeby uprzątnąć nawierzchnię ze żwiru i zanieczyszczeń, jakie pojawiły się od początku rywalizacji. Liderzy, którzy byli w boksach wcześnie, zdecydowali się na zjazd pod żółtą flagą i wyjechali za grupą kierowców, którzy opóźnili swój pierwszy zjazd. Bardzo szybki postój dał przewagę Dixonowi, który wyjechał przed Powerem, Newgardenem, Montoyą i Rahalem. W tabeli wyścigu Nowozelandczyk był jednak dopiero 13.

Po restarcie szybcy kierowcy musieli więc przebijać się przez stawkę. W zamieszaniu Newgarden wyprzedził Powera, który próbując odzyskać pozycję naraził się na atak ze strony Montoyi. Dwójka kierowców Penske zderzyła się ze sobą, przez co Montoya uszkodził przednie skrzydło, a Power obrócił się i wypadł z toru, wywołując drugą neutralizację.

Zarówno Montoya, jak i Power zjeżdżali dwukrotnie do boksów pod żółtą flagą, spadając na koniec stawki. Na prowadzeniu znajdował się Saavedra, zanim po restarcie nie został wyprzedzony przez Tony'ego Kanaana. Wkrótce obaj zjechali, zostawiając na czele Dixona, przed Newgardenem i Rahalem.

Montoya zaczął przebijać się przez stawkę, wyprzedzając Jamesa Jakesa i Carlosa Muñoza, by awansować na dziewiąte miejsce. Stracił je jednak na 58. okrążeniu na rzecz Kanaana, a dwa kółka później kolejne punkty odebrał mu Sébastien Bourdais.

Kolejną rundę postojów liderów rozpoczął Newgarden, którego samochód zgasł przy wyjeździe ze swojego stanowiska, a następnie zapalił się, co kosztowało Amerykanina okrążenie straty i koniec walki o zwycięstwo. Dixon na swój ostatni postój zjechał na 62. okrążeniu, na 23 kółka do mety. Wyjechał on na czele stawki. Po nim zjechali Rahal, który dołączył 11. i Montoya, wracając na 17. miejscu, tuż przed kolejną neutralizacją spowodowaną przez wypadek Jamesa Jakesa, który rozbił się w szykanie z powodu awarii hamulców.

Na sekwencji postojów Montoya przesunął się na 11. miejsce. Po restarcie Tony Kanaan zaatakował i wyprzedził Ryana Briscoe w walce o czwarte miejsce. Kierowca Chipa Ganassiego miał przed sobą swojego kolegę z ekipy Charliego Kimballa, Hunter-Reaya i kolejnego przedstawiciela Ganassi, Dixona. Za nimi Montoya przeskoczył na restarcie Powera, by objąć 10. miejsce, tuż przed kolejną neutralizacją spowodowaną przez kolizję Jacka Hawkswortha z Carlosem Muñozem, która premiowała Kolumbijczyka o kolejne dwie pozycje.

Ostatni restart wyścigu nastąpił na 12 okrążeń przed metą. Montoya musiał zakończyć wyścig na piątej pozycji w przypadku wygranej Dixona i zdobyciu przez niego bonusowych punktów za prowadzenie największej liczby okrążeń. Zadanie Kolumbijczykowi ułatwiła mająca miejsce przed nim kolizja Sébastiena Bourdaisa z Grahamem Rahalem. Rahal obrócony zatrzymał się na torze, by wrócić na koniec stawki, Bourdais natomiast kontynuował jazdę, dopóki nie otrzymał kary przejazdu przez boksy. Montoya wyszedł w ten sposób na szóste miejsce, zrównując się punktami z Dixonem. Aby zdobyć tytuł musiał dogonić Ryana Briscoe, czego nie dokonał i przegrał rywalizację z Nowozelandczykiem, który wygrał swój trzeci wyścig w tym sezonie, o jeden więcej niż Montoya.

Will Power finiszował na siódmym miejscu, awansując w tabeli na trzecie miejsce, przed Grahama Rahala.

To czwarty tytuł w karierze Scotta Dixona, wszystkie wywalczył z zespołem Chip Ganassi Racing. Dla Ganassiego to jedenasty triumf jego kierowcy w klasyfikacji, które zbiegło się w czasie z setnym zwycięstwem dla ekipy, które wywalczył Dixon.

P Nr Kierowca Zespół Samochód Rezultat
1 9 Scott Dixon Chip Ganassi Racing Teams Dallara DW12 Chevrolet 85 okr.
2 28 Ryan Hunter-Reay Andretti Autosport Dallara DW12 Honda + 6,1115
3 83 Charlie Kimball Chip Ganassi Racing Teams Dallara DW12 Chevrolet + 7,1279
4 10 Tony Kanaan Chip Ganassi Racing Teams Dallara DW12 Chevrolet + 8,9030
5 5 Ryan Briscoe Schmidt Peterson Motorsports Dallara DW12 Honda + 10,0749
6 2 Juan Pablo Montoya Team Penske Dallara DW12 Chevrolet + 11,2548
7 1 Will Power Verizon Team Penske Dallara DW12 Chevrolet + 12,4877
8 14 Takuma Sato A.J. Foyt Enterprises Dallara DW12 Honda + 16,0888
9 18 Rodolfo Gonzalez Dale Coyne Racing Dallara DW12 Honda + 20,8011
10 7 Michaił Aljoszyn Schmidt Peterson Motorsports Dallara DW12 Honda + 22,5749
11 27 Marco Andretti Andretti Autosport Dallara DW12 Honda + 23,6709
12 25 Oriol Servià Andretti Autosport Dallara DW12 Honda + 24,4514
13 8 Sebastián Saavedra Chip Ganassi Racing Teams Dallara DW12 Chevrolet + 24,7775
14 98 Gabby Ghaves D BHA with Curb-Agajanian Dallara DW12 Honda + 25,5357
15 3 Hélio Castroneves Team Penske Dallara DW12 Chevrolet + 26,0659
16 22 Simon Pagenaud Team Penske Dallara DW12 Chevrolet + 27,3185
17 4 Stefano Coletti D KV Racing Technology Dallara DW12 Chevrolet + 35,1645
18 15 Graham Rahal Rahal Letterman Lanigan Racing Dallara DW12 Honda + 36,4838
19 41 Jack Hawksworth A.J. Foyt Enterprises Dallara DW12 Honda + 38,9404
20 11 Sébastien Bourdais KVSH Racing Dallara DW12 Chevrolet + 42,5956
21 67 Josef Newgarden CFH Racing Dallara DW12 Chevrolet + 1 okr.
22 26 Carlos Muñoz Andretti Autosport Dallara DW12 Honda + 1 okr.
23 19 Tristan Vautier Dale Coyne Racing Dallara DW12 Honda + 3 okr.
24 20 Luca Filippi CFH Racing Dallara DW12 Chevrolet + 5 okr.
25 7 James Jakes Schmidt Peterson Motorsports Dallara DW12 Honda + 22 okr.
Tomasz Kubiak

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Redakcja

Informacje

Partnerzy ŚwiatWyścigów.pl

rally and race put motorsport 4kolka kobiecym okiem o wyscigach