Tegoroczna edycja wyścigu 24 godziny Le Mans przeszła do historii z powodu zwycięstwa Toyoty, która próbowała osiągnąć najwyższy stopień podium od 1985 roku.

1 – zwycięstwa Toyoty w 20 startach oraz jej kierowców Kazukiego Nakajimy, Sébastiena Buemiego i Fernando Alonso,

1 – pozycja startowa zwycięskiej załogi #8,

2 – pole position wywalczone przez Kazukiego Nakajimę (pierwsze w 2014),

2 – zwycięstwa japońskich marek – pierwsza była Mazda w 1991 roku,

2 – zwycięstwa Porsche w klasie GTE Pro – poprzednie miało miejsce w 2013 roku, kiedy to świętowano 50. urodziny modelu 911,

2 – liczba kierowców z ponad 20 startami na swoim koncie (Olivier Beretta, Jan Lammers),

3 – Kazuki Nakajima dołączył do Mesanoriego Sekiyi (McLaren, 1995) oraz Seiji Ary (Audi, 2004) jako trzeci triumfator z Japonii,

3:17,658 – najszybsze okrążenie przejechane przez Sébastiena Buemiego na piątym okrążeniu wyścigu,

4 – liczba pole position Toyoty (poprzednie w latach 1999, 2014 i 2017),

5 – mistrzowie Formuły 1, którzy wygrali w Le Mans (Mike Hawthorn, Graham Hill, Phil Hill, Jochen Rindt i Fernando Alonso). Hiszpan jest jedynym dwukrotnym mistrzem, który wygrał w swoim debiucie,

8 – numer startowy zwycięskiej załogi, wcześniej wygrywali z nim Bentley (1928), Alfa Romeo (1932) i Audi (2006, 2009),

10 – liczba byłych zwycięzców na starcie wyścigu (Marcel Fässler, Romain Dumas, Timo Bernhard, Earl Bamber, Nick Tandy, Jan Lammers, Mike Rockenfeller, Loïc Duval i Neel Jani),

11 – zwycięstwa odniesione przez zdobywców pole position,

15 – producenci, którzy zajęli dwa pierwsze miejsca – przed Toyotą byli Alfa Romeo (1932), Aston Martin (1959), Audi (2001, 2014), Bentley (1930, 2003), Chenard & Walcker (1923), Delahaye (1938), Ferrari (1960), Jaguar (1953, 1990), Talbot (1950), Matra (1972), Mercedes (1952), Porsche (1971, 1987, 1998, 2015) Peugeot (2009) i Sauber (1989),

16 – liczba załóg wycofanych z wyścigu,

18 – wiek najmłodszych kierowców w stawce, Phila Hansona oraz Juliena Andlauera,

21 – ilość wygranych z rzędu wyścigów przez Michelin, był to łącznie 28. triumf francuskiego dostawcy,

22:30 – godzina bójki, jaka rozegrała się pomiędzy mechanikami Toyoty i Porsche w niedzielę po zakończeniu wyścigu,

23 – ilość zmian lidera w klasie LMP1,

31 – liczba kamer na torze (w tym jedna skradziona),

36 – numer zwycięskiej załogi w klasie LMP2,

37 – liczba zjazdów do alei serwisowej zwycięskiej załogi,

46:10,637 – czas spędzony w alei serwisowej przez zwycięską załogę,

60 – ilość załóg na starcie wyścigu (trzeci raz, po 2016 i 2017),

66 – wiek najstarszego w stawce Marka Pattersona,

77 – numer zwycięskiej załogi w klasie LMGTE Am,

248,2 km/h – średnia prędkość zwycięskiej załogi,

343,4 km/h – najwyższa prędkość uzyskana w wyścigu przez Nicolasa Lapierre za kierownicą Alpine #36,

388 – liczba okrążeń przejechanych przez zwycięzcę (5288,666 km),

400 – liczba ton śmieci zebranych po wyścigu,

1640 – łączna liczba zjazdów do alei serwisowej w trakcie wyścigu,

18 437 – łączna liczba okrążeń przejechanych w wyścigu (251 222,562 km)

256 900 – liczba kibiców, którzy pojawili się na torze.

Redakcja

Tomasz Kubiak
Filip Cygan
Wojtek Paprota
Daniel Wawiórka
Roksana Ćwik
Maja Kozłowska
Kamil Topczewski
Olga Białczak
Agata Kurek
Dariusz Szymczak
Mikołaj Suchocki

Informacje

Redaguj z nami
Polityka prywatności
Gdzie oglądać wyścigi?

Partnerzy

rally and race