Zapowiedź i harmonogram Grand Prix Bahrajnu w Malezji

Sytuacja na bliskim wschodzie, obok wielu innych problemów, spowodowała przeniesienie Grand Prix Bahrajnu do Malezji. Pozytywną stroną tego zamieszania jest powrót toru, który kibice wspominają z sentymentem, ale na którym większość obecnych kierowców nigdy nie ścigała się samochodem F1.

Pytania przed Grand Prix Bahrajnu w Malezji:

Grand Prix Bahrajnu w Malezji?

Były już w historii F1 Grand Prix Szwajcarii we Francji, Grand Prix Luksemburga w Niemczech i oczywiście Grand Prix San Marino we Włoszech. Zazwyczaj tego typu dziwne manewry, jeśli chodzi o nazwę Grand Prix, dotyczyły drugiego w kalendarzu Grand Prix w tym samym kraju. Znajdowano wtedy innego patrona Grand Prix w pobliskiej okolicy. Tym razem jednak Grand Prix Bahrajnu odbywa się w oddalonej o 6000 km Malezji. To tak, jakby w F1 było Grand Prix Polski, tylko odbywało się na torze w Indiach.

Wydaje się to absurdalne, ale nie ma co narzekać. Tak naprawdę kibice F1 powinni się cieszyć, że, w nieco pokrętny i karkołomny sposób, następuje powrót jednego z bardziej lubianych torów, którego brakowało w kalendarzu od ostatniego Grand Prix Malezji w 2017 roku. W statystykach spowoduje to jednak małe zamieszanie, na przykład gdy zwycięzca w drodze po Grand Prix Bahrajnu pobije rekord toru w Malezji…

Czy można liczyć na odrodzenie Russella?

Wyścig w Baku, oprócz tego, że skończył się zwycięstwem George'a Russella, pokazał też w jak dobrej formie wciąż jest Mercedes, Skończył się też kompletną katastrofą dla Lando Norrisa, co oznacza, że Russell wydaje się teraz niezagrożony na drugim miejscu w klasyfikacji i pojawiają się pytania, czy ma on jeszcze szansę, na walkę o mistrzostwo. Rok temu po wyścigu w Azerbejdżanie Oscar Piastri miał nad Maxem Verstappenem 69 punktów straty, a mimo to Max zdołał go wyprzedzić przed końcem sezonu. Teraz Russell ma do Kimiego Antonelliego 66 punktów straty. Teoretycznie więc wszystko jest możliwe, ale patrząc na sprawę realistycznie, trudno na Russella stawiać. Nawet jeśli jego powrót do formy jest faktem, nawet jeśli regularnie będzie teraz Kimiego pokonywał, to najprawdopodobniej nie wystarczy. W zeszłym roku Verstappen miał świetną końcówkę sezonu, regularnie wygrywając, Russella również na to stać, ale Piastri miał z kolei fatalny okres, tylko dwa razy stając na podium. No i w przypadku Antonelliego naprawdę trudno się tego spodziewać. Mercedes, mimo postępów konkurentów, nadal dominuje, a do Malezji przywiozą dodatkowe usprawnienia.

Co z sezonem transferowym? Czy ktoś go odwołał?

Zwykle o tej porze roku roi się od plotek i spekulacji co do składów zespołów na kolejny sezon. Wydawało się, że nowy układ sił w związku z nowymi przepisami spowoduje przetasowania personalne, ale nic takiego nie nastąpiło. Kierowcy, którzy mogli być rozczarowani wynikami swoich zespołów, jak Max Verstappen, Carlos Sainz czy Fernando Alonso pozostali przy swoich pracodawcach, co sprawiło, że karuzela transferów nie ruszyła. Najprawdopodobniej jedyna zmiana personalna w tym roku nastąpi w Haasie, gdzie Esteban Ocon odchodzi, by ustąpić miejsca któremuś z młodych kierowców. Najprawdopodobniej zastąpi go Rafael Camara, który właśnie objął prowadzenie w klasyfikacji Formuły 2.

Charakterystyka toru Sepang:

Długość: 5.543 km

Zakręty: 15

Nieoficjalny rekord toru: 01:30.076 (Lewis Hamilton, Mercedes, 2017)

Rekord okrążenia w wyścigu: 1:34.080 (Sebastian Vettel, Ferrari, 2017)

Opony: twarde - C2, pośrednie – C3, miękkie – C4

Grand Prix Malezji na torze Sepang odbywało się nieprzerwanie w latach 1999-2017. Mimo niemal trzech dekad historii, trudno spojrzeć na tor Sepang jako na klasyczny tor, bo sam obiekt przez ten czas nie za bardzo się zestarzał. Był to pierwszy z nowoczesnych obiektów, zaprojektowanych przez Hermana Tilke. Zebrał na początku trochę krytyki adresowanej do nowych torów, zdaniem wielu nie tak emocjonujących jak klasyczne obiekty, ale przez lata utrzymywał się w kalendarzu i zdecydowanie przetrwał próbę czasu. W przeciwieństwie do kilku innych nowoczesnych torów, zdecydowanie miał swój charakter, a z biegiem czasu dostarczał coraz lepszych wyścigów.

Kierowcy cenią sobie wyzwanie jakim jest wyścig w Malezji. Tor jest wymagający technicznie, ale też fizycznie z powodu tropikalnych upałów. Odbyło się tu kilka pasjonujących wyścigów.

Tor w Malezji wyznaczył nowe standardy w projektowaniu torów. Jest bardzo szeroki (16-20 m), ma też bardzo duże strefy bezpieczeństwa. Ma zarówno techniczne, szybkie sekcje, jak i długie proste zakończone wolnymi zakrętami, mające ułatwić wyprzedzanie.

Najbardziej charakterystycznym elementem toru jest podwójna trybuna, umiejscowiona między dwoma długimi prostymi. Poza nią jest wiele miejsc do siedzenia na naturalnych zboczach wokół toru.

Dwa pierwsze długie wolne zakręty po prostej startowej to miejsce zaprojektowane specjalnie po to, by ułatwiać zaciętą walkę koło w koło.

Bardzo ważnym momentem okrążenia jest zakręt 14.  Jedno z kilku miejsc na torze, gdzie hamuje się skręcając. Trudne hamowanie i ślepy wierzchołek sprawiają, że zakręt jest trudny technicznie i wytrąca z równowagi tył samochodu, a dobre wyjście z niego jest kluczowe, ponieważ znajduje się przed długą prostą.

Wyprzedzanie przed ostatnim, piętnastym, zakrętem nie zawsze jest dobrym pomysłem. Strefa DRS jest umiejscowiona dopiero za nim, na prostej startowej. Zakręt 15został przeprofilowany przed sezonem 2016 i obecnie jest bardzo nie lubiany przez kierowców, ze względu na swoje negatywne nachylenie.

W Malezji, ważna jest aerodynamika, przyczepność i balans. Na tym obiekcie jest wszystko. Wolne i szybkie zakręty, a także długie proste. Tor mocno obciąża tylne opony. Dbanie o ogumienie jest wyzwaniem z powodu tropikalnych temperatur. Temperatura w kokpicie dochodzi do sześćdziesięciu stopni celsjusza. Dla samochodów ważne jest chłodzenie, dla kierowców picie dużych ilości płynów.

W przeszłości Grand Prix Malezji dostarczało największych emocji, gdy padał deszcz. Ulewy na Sepang są zwykle krótkie, ale gwałtowne i bardzo trudno przewidzieć, kiedy dokładnie nadejdą. Niejednokrotnie stratedzy byli zaskakiwani gwałtownymi zmianami pogody.

Ciekawostki z historii:

Pierwszy wyścig z 1999 roku był pamiętnym powrotem Michaela Schumachera po kontuzji. Niemiec rozwiał obawy kibiców, martwiących się o jego formę, zdobywając pole position z przewagą niemal sekundy, a później w wyścigu perfekcyjnie blokując Mikę Hakkinena, by zapewnić zwycięstwo swojemu zespołowemu koledze Eddiemu Irvine’owi. Oba Ferrari zostały po wyścigu zdyskwalifikowane, za nieprzepisowe owiewki, ale decyzja została później zmieniona na korzyść włoskiego zespołu.

Mimo najszerszych żwirowych pułapek wśród ówczesnych torów, w sezonie 2000 Johnny Herbert doznał kontuzji nogi, uderzając w barierę w swoim ostatnim wyścigu i musiał być wyniesiony ze swojego pojazdu. Gdy jedenaście lat wcześniej zaczynał karierę w Grand Prix Brazylii również miał problemy z chodzeniem po fatalnej kontuzji, jakiej doznał w Formule 3000.

Wyścig w sezonie 2001 to pierwsze Grand Prix Malezji , w którym dużą rolę odegrała pogoda. Dzięki właściwej strategii, Ferrari było klasą dla siebie. To był początek bezprecedensowej dominacji włoskiego zespołu. Jednak rok później Michael Schumacher ukończył wyścig na trzecim miejscu, co było jego najgorszym wynikiem w całym sezonie.

W sezonie 2003 Kimi Raikkonen wywalczył tu swoje pierwsze zwycięstwo, a Fernando Alonso stał się najmłodszym kierowcą, który wywalczył pole position, a także najmłodszym, który stanął na podium. Rok później swoje pierwsze podium wywalczył tu też Jenson Button.

Zwycięstwo Giancarlo Fisichelli z sezonu 2006, było do niedawna ostatnim zwycięstwem Włocha w F1.

Wyścig z sezonu 2009, nie został dokończony i przyznano za niego połowę punktów. Przyczyną była ulewa i zbliżający się zmierzch. Od tamtego sezonu zmieniono porę rozgrywania wyścigu na późniejszą, ze względu na europejskich telewidzów.

Sebastian Vettel trymfował tu czterokrotnie, Fernando Alonso trzy razy dla trzech różnych teamów, Renault, McLarena i Ferrari. Szczególnie jego ostatnie zapisało się w pamięci kibiców. Ferrari nie było w dobrej formie na początku sezonu 2012. Zwycięstwo Alonso i drugie miejsce Sergio Pereza, którzy w zmiennych warunkach pokonali faworyzowane Red Bulle i McLareny, było ogromną niespodzianką.

Wyścig z sezonu 2013 przeszedł do historii, z powodu konfliktu między Vettelem a Markiem Webberem. Niemiec zignorował wtedy polecenia zespołu i wyprzedził swojego kolegę z Red Bulla. Potem w sezonie 2015 wygrał tu swój pierwszy wyścig dla Ferrari w zaledwie drugim występie w barwach Scuderii.

W sezonie 2016 Grand Prix Malezji po raz pierwszy od sezonu 2000, odbyło się jesienią. W tym wyścigu nastąpił jeden z rozstrzygających momentów mistrzostw, kiedy awarii uległ silnik Lewisa Hamiltona.

Harmonogram weekendu:

Piątek:

Trening 1 - 06:30

Trening 2 - 10:00

Sobota:

Trening 3 - 06:30

Kwalifikacje - 10:00

Niedziela:

Wyścig - 09:00