Słynni kierowcy: Jenson Button
Jenson Alexander Lyons Button urodził się 19 stycznia 1980 roku w miejscowości Frome, w hrabstwie Somerset. Od najmłodszych lat miał kontakt ze sportami motorowymi dzięki ojcu, który startował w rallycrossie, to także on kupił mu pierwszego gokarta. W kartingu szło mu bardzo dobrze – został mistrzem Wielkiej Brytanii, a następnie startował także w zawodach międzynarodowych.
Początek kariery w bolidach jednomiejscowych również był obiecujący. W 1998 roku został mistrzem Brytyjskiej Formuły Ford oraz zwyciężył w Formula Ford Festival. Rok później zajął trzecie miejsce w Brytyjskiej Formule 3 i drugie w prestiżowym Grand Prix Makau.
W 2000 roku, mając zaledwie 20 lat, został wybrany przez Franka Williamsa jako kierowca zespołu Williams-BMW. W testach pokonał doświadczonego Bruna Junqueirę, co przesądziło o jego angażu. O młodego Brytyjczyka starały się wówczas także zespoły McLaren i Prost.
Pierwsze lata w F1
Debiutancki sezon 2000 w Williamsie okazał się dla Buttona bardzo udany. Regularnie zdobywał punkty, a w Grand Prix Belgii zajął trzecie miejsce w kwalifikacjach. Rok zakończył na ósmym miejscu w klasyfikacji generalnej – doskonały wynik jak na debiutanta.
Mimo to Williams postawił w kolejnym sezonie na Juana Pablo Montoyę. Button pozostał jednak związany z zespołem kontraktem, który miał obowiązywać ponownie od 2003 roku. Na sezon 2001 trafił do Benettona, który wkrótce został przekształcony w Renault.
Początki w nowej ekipie były trudne. Samochód był mało konkurencyjny, a Button musiał zmagać się nie tylko z problemami technicznymi, lecz także z presją utrzymania miejsca w zespole. Gdy w 2003 roku Renault postawiło na Fernando Alonso, Button przeniósł się do British American Racing (BAR), który później przekształcono w Hondę.
Era BAR i Hondy
W BAR Button spędził kilka lat, przechodząc wraz z zespołem przez różne etapy rozwoju. Początkowo była to ekipa środka stawki, jednak dzięki współpracy z Hondą stopniowo się poprawiała.
Sezon 2004 był przełomowy – Button aż dziesięć razy stawał na podium i zakończył mistrzostwa na trzecim miejscu, za Michaelem Schumacherem i Rubensem Barrichello w dominującym Ferrari. Wydawało się, że to początek jego drogi do mistrzostwa świata.
Jednak kolejne lata przyniosły rozczarowania. Samochody BAR, a później Hondy, były wolne i zawodne. Mimo to Button regularnie zdobywał punkty, choć nie mógł walczyć o zwycięstwa. Dopiero w 2006 roku udało mu się przełamać – podczas Grand Prix Węgier, w deszczowych warunkach, po starcie z 14. pozycji, odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 1.
Triumf na Hungaroringu długo pozostawał jego jedynym sukcesem. Honda nie potrafiła stworzyć konkurencyjnego bolidu. W 2007 roku zespół znacząco się cofnął, a samochód był jednym z najsłabszych w stawce. Button zdobył zaledwie kilka punktów, a w 2008 roku jeszcze mniej. Pod koniec tamtego sezonu Honda ogłosiła wycofanie się z Formuły 1 z powodu światowego kryzysu finansowego.
Kryzys i niespodziewane ocalenie
Jesienią 2008 roku wydawało się, że kariera Buttona w F1 może się zakończyć. Po wycofaniu się Hondy przyszłość zespołu stanęła pod znakiem zapytania. W ostatniej chwili ekipę uratował Ross Brawn, który wykupił ją za symbolicznego funta i przemianował na Brawn GP.
Zespół miał bardzo ograniczony budżet, ale dysponował świetnym projektem bolidu. Samochód BGP001 wyróżniał się innowacyjnym rozwiązaniem aerodynamicznym – podwójnym dyfuzorem, który zapewniał przewagę w docisku.
Początkowo problemem był brak silnika. Honda odmówiła dalszego wsparcia, więc ostatecznie zdecydowano się na jednostki Mercedesa. Button pozostał w zespole, godząc się na znaczną obniżkę pensji, gdyż nie miał realnych alternatyw. Drugim kierowcą został Rubens Barrichello.
Sezon 2009 – dominacja i walka o tytuł
Sezon 2009 przeszedł do historii jako jedna z największych niespodzianek w dziejach Formuły 1. Już podczas testów przedsezonowych Brawn GP wzbudziło sensację, uzyskując czasy znacznie lepsze od konkurencji.
Na inaugurację w Australii Button zdobył pole position, a w wyścigu odniósł przekonujące zwycięstwo. Tuż za nim finiszował Barrichello, mimo problemów na starcie – Brawn GP rozpoczęło sezon od dubletu. Tydzień później, w Malezji, Button ponownie triumfował, choć wyścig skrócono z powodu intensywnych opadów deszczu.
W kolejnych tygodniach toczyła się batalia prawna dotycząca legalności podwójnego dyfuzora. Siedem zespołów protestowało przeciwko niemu, a jedynie Brawn, Williams i Toyota go stosowały. Ostatecznie FIA uznała konstrukcję za zgodną z regulaminem, co potwierdziło przewagę Brawna.
Następnie Button wygrał wyścigi w Bahrajnie, Hiszpanii, Monako i Turcji. Po siedmiu pierwszych rundach miał na koncie sześć zwycięstw i wydawało się, że tytuł ma w kieszeni.
Jednak od Grand Prix Wielkiej Brytanii sytuacja zaczęła się zmieniać. Red Bull z Sebastianem Vettelem i Markiem Webberem coraz częściej wygrywał, a Button przestał dominować, choć nadal regularnie zdobywał punkty. Barrichello wygrał później wyścigi w Walencji i Monzy, zaznaczając tym samym, że też chce zawalczyć o tytuł.
Brazylia 2009 – punkt kulminacyjny
Przed przedostatnim wyścigiem sezonu, na torze Interlagos w Brazylii, Button miał szansę przypieczętować mistrzostwo. Kwalifikacje poszły źle – startował dopiero z 14. pozycji, podczas gdy Barrichello, jego główny rywal w walce o tytuł, wywalczył pole position.
W wyścigu Brytyjczyk pojechał jednak znakomicie. Już na początku skorzystał na kolizji między Sutilem, Trullim i Alonso, a później konsekwentnie przebijał się przez stawkę. W końcówce sytuację ułatwił mu incydent między Hamiltonem a Barrichello, po którym Brazylijczyk przebił oponę. Button finiszował na piątym miejscu, co wystarczyło, by zapewnić sobie tytuł mistrza świata na jeden wyścig przed końcem sezonu.
To wydarzenie miało wymiar symboliczny – kierowca, który rok wcześniej był o krok od utraty miejsca w Formule 1, został mistrzem świata w zespole powstałym na gruzach upadłej Hondy. Brawn GP zdobył również tytuł mistrzów konstruktorów – jako jedyny zespół w historii, który dokonał tego w debiutanckim sezonie.
Koniec Brawn GP i przejście do McLarena
Po sezonie 2009 Brawn GP został przejęty przez Mercedesa i przekształcony w fabryczny zespół. Button podjął zaskakującą decyzję – zamiast zostać, podpisał kontrakt z McLarenem, gdzie jego partnerem został Lewis Hamilton.
W McLarenie Button spędził kilka udanych sezonów. W 2010 roku odniósł dwa zwycięstwa, a w 2011 roku zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej – najlepszy wynik w karierze poza mistrzowskim sezonem. W 2012 roku wygrał trzy wyścigi, lecz później forma zespołu zaczęła spadać.
Ostatnie lata w F1
W kolejnych sezonach McLaren popadł w kryzys, zwłaszcza po wznowieniu współpracy z Hondą w 2015 roku. Samochody były zawodne i zbyt wolne, by walczyć o czołowe lokaty. Button coraz rzadziej zdobywał punkty i po sezonie 2016 zakończył regularne starty w Formule 1.
W 2017 roku wystartował jeszcze raz – w Grand Prix Monako, zastępując Fernando Alonso, który w tym czasie próbował swoich sił w wyścigu Indianapolis 500.
Kariera po F1 – wyścigi długodystansowe
W wywiadzie dla oficjalnego kanału WEC Button tak wspominał swoją decyzję o odejściu z Formuły 1: „Ścigałem się w F1 przez 17 lat – to bardzo długo. Choć to najlepsza praca na świecie, z czasem potrzebujesz nowych wyzwań. Zawsze postrzegałem siebie nie jako kierowcę F1, tylko po prostu kierowcę wyścigowego”
.
„Chciałem odejść z Formuły 1 na tyle wcześnie, żeby nadal być konkurencyjnym w innych seriach. Pierwszym krokiem był start w Japonii w Super GT – serii, którą zawsze uwielbiałem. Wygraliśmy mistrzostwo w pierwszym sezonie z Naokim Yamamoto. To było niesamowite uczucie”
.
„Choć mistrzostwo Super GT to zupełnie inny poziom niż F1, emocje były równie silne. Świetne samochody, atmosfera w zespole i współpraca z Naokim. To był wyjątkowy rok”
.
Button został mistrzem Super GT w 2018 roku, ścigał się tam również sezon później.
Era w WEC
W WEC Button po raz pierwszy pojawił się w 2018 roku z ekipą SMP Racing w klasie LMP1. Po kilku rundach zakończył udział w sezonie, ale kilka lat później powrócił do serii.
W 2023 roku wystartował w wyścigu 24h Le Mans, w którym prowadził zmodyfikowany samochód NASCAR w ramach projektu Garage 56. Jego partnerami w tej rywalizacji byli Jimmie Johnson i Mike Rockenfeller.
„Wielu znajomych pytało, czy płacą mi za to krocie, bo «po co się w to pakować?». A dla mnie chodziło właśnie o to – zrobić coś, czego nikt wcześniej nie próbował. Próbowaliśmy uczynić z ogromnego auta coś konkurencyjnego. I to działało!”
– wspominał.
W grudniu 2023 ogłoszono jego powrót do pełnego sezonu WEC 2024 z zespołem Hertz Team JOTA, w samochodzie Porsche 963 w klasie hipersamochodów. Jego partnerami zostali Phil Hanson i Oliver Rasmussen.
W 2025 roku Button pozostał w JOTA, która stała się fabrycznym Cadillakiem. Wspólnie z Earlem Bamberem i Sébastienem Bourdaisem zdobył 2. miejsce w rywalziacji 6h São Paulo – najlepszy wynik w jego karierze w WEC.
Pod koniec 2025 roku ogłosił, że był to jego ostatni pełny sezon w WEC. Ostatni wyścig ukończył na szesnastym miejscu, a cały sezon zakończył na 10. pozycji w klasyfikacji kierowców. Mimo to wciąż ma zamiar się scigać, ale jedynie dla przyjemności np. w rywalizacjach historycznymi samochodami.
Z okazji zakończenia pełnoetatowej kariery, WEC uhonorowało go pamiątkową statuetkę.
Przygody w Stanach Zjednoczonych
Należy jeszcze wspomnieć o jego karierze w USA. W 2023 roku Jenson Button zadebiutował w NASCAR Cup Series. Wystartował w trzech wyścigach za kierownicą Forda Mustanga przygotowanego przez zespół Rick Ware Racing. Rywalizował na COTA, ulicach Chicago oraz na wewnętrznej nitce toru Indianapolis. Najlepszy wynik osiągnął w debiucie, gdy zajął 18. miejsce.
Button pojawił się także w serii IMSA, gdzie w 2023 roku wystartował w końcowym wyścigu sezonu, a w kolejnym roku w 24h Daytona – rywalizacji inaugurującej nowy sezon. Wraz z Jordanem Taylorem, Louisem Delétrazem i Coltonem Hertą zdobył trzecie miejsce, stając na podium jednego z najważniejszych wyścigów długodystansowych świata.
Pojedyncze występy
W międzyczasie Button zaliczył także pojedyncze starty w innych seriach: w 2019 roku w DTM, w 2020 w British GT Championship oraz w 2021 w serii Extreme E.
Podsumowanie
Kariera Jensona Buttona to niezwykła opowieść o wytrwałości, talencie i pasji do motorsportu. Od błyskotliwego wejścia do Formuły 1, przez lata trudności z Hondą, po sensacyjne mistrzostwo z Brawn GP w 2009 roku – jego historia pokazuje, jak szybko los potrafi się odmienić.
Po zakończeniu kariery w F1 Button nie przestał się ścigać. Z powodzeniem rywalizował w Super GT czy w WEC. Lata 2024-2025 pokazały, że nawet kilkanaście lat po zdobyciu mistrzostwa świata wciąż potrafił zajmować wysokie pozycje.